Αν είχα κόρη...

Ούσα μητέρα δύο αγοριών που τα έτη τους συνολικά δεν ξεπερνούν τα δάκτυλα των δυο μου χεριών, βλέπω τον εαυτό μου να βρίσκεται σε έναν διαρκή αγώνα να διατηρήσει όποιο κοριτσίστικο στοιχείο έχει μείνει ακόμα μέσα μου. Μετά από ένα overdose από Μπομπ μάστορες, Hot wheels, Mαστοράκους, Spyderman και Κεραυνούς Mc Queen (οι αγορομάνες νομίζω ότι μπορούν να με καταλάβουν) στο τέλος της ημέρας οι μόνοι ήχοι που βγαίνουν από το στόμα μου είναι βρουμ βρουμ και μπιτ μπιτ! Βέβαια δεν μπορώ να παραπονεθώ… υπήρχε και μια περίοδος που το αγαπημένο cartoon του μεγάλου μου γιου ήταν… η Τίνκερμπελ!!! Όταν εξέφρασα την απορία μου (όχι δεν ήταν ανησυχία… λέμε τώρα…) οι φίλοι μου έσπευσαν να με διαβεβαιώσουν ότι όλα τα αγοράκια περνάν αυτή τη φάση και ότι η Τίνκερμπελ ήταν και λίγο μάτσο, αγοροκόριτσο, ηρωίδα unisex τέλος πάντων. Τότε ήλπιζα μόνο να μην τα έλεγαν αυτά από απλή ευγένεια ή συμπόνια.

Οι μέρες όμως αυτές από ότι φαίνεται έχουν περάσει ανεπιστρεπτί κι εγώ έχω μείνει με την όρεξη. Μια όρεξη που την καταλαγιάζει μόνο ο ερχομός ενός κοριτσιού στην οικογένεια. Ένα κοριτσάκι να το ντύνεις με φουστανάκια και φιογκάκια και λουλουδάκια, χωρίς άγχος αν του αρέσουν τα αυτοκινητάκια Cars ή αν τα προτιμάει από τις κούκλες Barbie!

Έρχεται και η κουμπάρα μου με τις δυο τις κόρες να μου ζητήσει ιδέες για κοριτσίστικο δωμάτιο!!! Άσε που δεν μου λέει και την συνταγή για κόρη! Λοιπόν εγώ αν είχα κόρη θα της έκανα το πιο φανταστικό, εξωπραγματικό, παραμυθένιο, νεραϊδοδωμάτιο που θα μπορούσε να φανταστεί!
Έχω ακούσει κατά καιρούς διάφορες απόψεις για την υπερβολή που έχει κατακλύσει κυρίως τους γονείς στην αμερικανική ήπειρο και αφορά στη διακόσμηση των παιδικών δωματίων: το παιδί θα βαρεθεί εύκολα το δωμάτιό του, στο μέλλον θα θέλει περισσότερα, πόσο κιτς μπορεί να είναι ένα τέτοιο παιδικό δωμάτιο, τι θα κάνεις με ένα εξωπραγματικό δωμάτιο όταν το παιδί σου μεγαλώσει και άλλα τέτοια είναι τα  ερωτήματα που καίνε τους σύγχρονους γονείς…. Αλλά απάντηση σε αυτό το blog δεν πρόκειται νε βρείτε! Δεν είμαι ούτε ειδικός στην παιδοψυχολογία αλλά ούτε και σνομπάρω διακοσμητικές προτιμήσεις. Όσον αφορά στο γούστο… περί ορέξεως κολοκυθόπιτα! Ένα πράγμα ξέρω μόνο: αν κάτι αρέσει στο γονιό τότε θα το αγαπήσει και το παιδί. Αυτό τουλάχιστον μου έχει δείξει η τετραετής εμπειρία μου ως μάνα. Τα πράγματα που ενθουσιάζουν εμένα, βλέπω ότι κεντρίζουν το ενδιαφέρον (αν όχι ενθουσιάζουν εξίσου) και τα παιδιά μου. Ο άνθρωπος και κυρίως το παιδί είναι «ον μιμητικόν». Αν το δωμάτιο του παιδιού σας ξυπνάει το παιδί που κρύβεται μέσα σας τότε να θεωρήσετε ότι το διακοσμήσετε με επιτυχία!

Για το χατίρι της κουμπάρας μου λοιπόν που μετακομίζει στο καινούριο της το σπίτι, τις επόμενες μέρες στο kids and the city η κοριτσομάνα μπορεί να δει, να θαυμάσει, να κρίνει ή και να κατακρίνει ένα σωρό από παραμυθένια και εξωπραγματικά δωμάτια. Όχι ότι θα αφήσω και τις αγορομάνες απογοητευμένες! Έρχονται και δωμάτια με καράβια για τρομερούς πειρατές και κάστρα για γενναίους ιππότες.

Α, και για όσους διανύουν τις τελευταίες μέρες των διακοπών τους… καλή επιστροφή και εύκολη προσαρμογή να έχουμε!